ध्रुवांश

For Indian Film Industry it’s time for celebration. Indian cinema turns 100. There are many functions going on like film festivals, seminars etc. Also, filmmakers Anurag Kashyp, Karan Johar, Dibakar Banerjee and Zoya Akhtar have joined hands for a film called Bombay Talkies – a tribute to Indian cinema’s centenary.

Its long way. Our generation knows only films from modern era that is mainly after 80’s. Some knows films from 60’s/70’s decades too. But few diehard fans even knows classic films from before that. What I think, if you want to know real journey of Indian Cinema then you must know motion pictures from all ten decades.

Thats why when I came to know very interesting article in ‘Hindustan times’ newspaper (in it’s supplement HT cafe page 2) i feel good. It’s titled as ‘cinema @ 100′.

Each day from 8^th May 2012 to 20^th June 2012 they are giving info of five films per day. For most movies we heard somewhere sometime but do not know much. They have stories from behind scene. There is section ‘Did you know’ in which they provides some interesting trivia about one of listed film.

They are running contest too for ‘movie of the century’. Also as they say one movie will release again in theaters at the end of contest. Later part is very exciting. Hope will get chance to look back in history.

Popularity: 1% [?]

When I heard about this show I thought it will be another kind of type of reality show. May be will candidates and contests too. But when I watched promo, I thought it must watch show.

I watched MTV many times for its unique kinds of music shows and I know sneha as she is rare original talented artist in Indian music world.

On their website http://mtv.in.com/soundtrippin/

Intro for show is given as

“Intel MTV Sound Trippin partnered by Woodland is about Sneha venturing boldly into the lesser-known India, backpack and recorder in tow, in relentless pursuit of authentic sound. Why Sound? Coz nothing captures the essence of a location or a community better than its local sounds. The sound of local trains in Mumbai or the tractors in Punjab, are an authentic slice of life as it exists there. And these sounds give us a pure, untainted glimpse into that community & their lives.

While most of us can only hear the noise in these sounds, Sneha can hear the music!

Every episode will be Sneha’s dogged pursuit of authentic sound. Finding that gushing stream, a mother’s lullaby, the persistent thumping of a tractor, the tinkling bells on a bullock, even the rhythmic swishing of a broom will form the first layer of her journey and the base of her track. Unearthing hidden local talent & Sneha’s easy interactions with them will add the next layer. The final element, which will also add to the richness of the narrative, will be the showcasing of art forms like song, dance & theatre by the locals themselves. Sneha will then use all of these to create a brand new track, completely authentic to that location!”

Yes, it’s kind of connected to our roots. Most of music is from recorded sounds and the ways they make videos is like DJ. You feel own languages. More interesting part is with realizing one song after another they showcase process of each song, journey, story of people, their passion. Till today they traveled from Punjab, Benaras, Yellapur, Goa and more to come.

if you missed episode on TV then they have videos on website.

Intel has same pattern show in US host by musicman will.I.am. he will visit 12 cities whole around the globe and will create 12 songs for each.

Here is the link for show

http://www.intel.com/content/www/in/en/ultrabook/ultrabook-project/ultrabook-project.html

You can find videos easily on youtube.

Popularity: 1% [?]

Nowadays films are part of our culture and what we think they can inspire you to become good citizen or ant citizen.

When friend suggested its good concept, I was curious to watch this one. Also curiosity increased because title ‘Faithful Devil’. Kind of odd one. Interesting!

Opening starts with poster. There is first hint. Story almost goes silent ways. This shorty has shock treatment with suspense. At the end devil show why he wanted to follow people. After one, next starts.

Music plays little part at start and at the end but has strong effect. With almost silent script and no music, director still managed story with good angles by camera. The basic concept is so common but story line is creative. All characters are played roles smoothly.

And more to say they entered in competition for ‘WeMove Theater’ (facebook page). They entered in second phase and ready to move in third level. This short film deserves winning.

You can vote them at following facebook page :

WeMove Theater (check out for title ‘Faithful Devil’ and vote by ‘Like’ button)

Popularity: 1% [?]

I think this as the perfect picture for ‘MTV roadies’. This show is about a hardcore passion for bikes. It’s from its facebook’s page and they used it as promotional purpose.

Simple sketch with text embedded in it. Very well integrated. Text is complete and along with the outline of image. Text says ‘I was born with roadies inside me’. It covers the biker and most of the bike (except wheels) which conveys passion. Background gives a rough and tough impression (nature of show’s format).

Popularity: 1% [?]

I don’t know how but it was somehow attached to India especially rural part. Those were the days when if someone came to our place and he had a bullet (we feel thrilled). It was a pride for owner. There were also other bikes in use, but Royal Enfield was like a status symbol. When it ran on road its sounded ‘ftftftftftftft’, like any heavyweight personality.

This ad of the brand shows connection with India. Being manufactured in Chennai, from its first sound you get connected to Chennai. Then the joys of simple families, reflects or memories. Later during the ride to workplace it shows a perfect blend of landmarks of Chennai and its culture. At the same time at the happenings in the factory where they creates such masterpieces.

As its name suggests ‘handcrafted’, they show artists treating their work which is a perfect handcraft.

Music and raga played a strong role which narrates the ad without a word. Slow motion sequences gives time to go for detailing. Effects of darkness provided age old bonding. I think it’s their style of advertisement.

Popularity: 1% [?]

It’s a periodic biopic Marathi film which shows life of Maharashtrian sant Tukaram. (played by jitendra joshi). The film outlines the circumstances and the factors that led to the journey of a common man to sainthood.

Popularity: 1% [?]

उन्हाचा कंटाळा आला आणि रात्र भ्रमणाची वाट बघत होतो आणि ठरलं गोरखगडला जायचं ठरलं. सगळी तैयारी झाली दोन्ही क्यामेरे चार्ज केले आणि निघायच्या वेळी घाईत एकच घेतला. स्वतःवर वैतागत गाडी पकडली आणि कल्याणाचा रस्ता धरला. कल्याणहून जवळजवळ कसरत करतंच मुरबाडला टच झालो तर थंडी अंगावर आली होती आणि बाकीची मंडळी येत आम्ही तिथेच एका घरासमोर अंथरून पसरून  ताणून दिली.
थोड्या वेळाने मित्रांचे आवाज आले, डोळे उघडत न्हवते पण स्वारी करायची होती.
ब्याटरीच्या उजेडात मार्ग धरला. खरतर चांदण एवढ लख्खं पसरलेलं कि कृत्रिम उजेडाची गरजच न्हवती. माऊलीच दर्शन घेतलं. आजूबाजूला वाळलेलं जंगल आणि त्या मध्ये पिंगा धरणारा वारा यातून सरळ पायवाटेने गडाकडे जाऊ लागलो. मध्ये मध्ये नवीन क्यामेराने छायाचित्रणाचा सराव चालूच होता. हळू हळू मित्र एकदम पुढे नाहीतर एकदम पाठी राहू लागले आणि थोड्या थोड्या अंतरावर एकमेकांसाठी सगळे थांबत होते. दूरवर गाव झोपली होती. चिमण्या लुकलुक करत होत्या. झाड जळलेली पण धिटाइने तग दुतर्फा होती. हवेत दरवळणार्या फुलांचा सुगंध मोरून टाकत होता. अधे मध्ये हरवत होतो वाट चुकत होतो. पण रात वाट अनुभवत होतो. एकदोन चढ कठीण लागले पण मज्या आली. नन्तर आडव्या वाटेने गोरखगडाकडे प्रदिक्षिणा करत गेलो. थोड्या उंचीवर छोटीशी जागा दिसली. तिथेच बैठक मारली.
आकाशातले लुकलुकणारे तारे पाहत रात्रभर जगणार होतो पण डोळे अलगद कधी मिटले ते कळलेच नाही. सकाळी पक्ष्यांच्या किलबिलाटाने जागो झालो. समोर सह्याद्रीच्या कुशीतून सूर्य उदयाला  येत होता. थोडा वेळ तसाच शांत बघत बसलो. मग माकडांच्या कळपातून हळूच वाट काढत चढण चढू लागलो. शिलालेख दिसले. गायब होणारे आणि गुहेतून पसार होणार्या वाटा खुणावत होत्या. समोर दुसरा सारखाच पर्वत आमच्याकडे पाहत होता. नाथांच्या त्या ठिकाणाविषयी आणि कार्याविषयी चर्चा करत वर आलो तर काय? आमच्या अगोदर बरीच मंडळी कालपासून तळ ठोकून होती.  ती सुळक्यावर जाण्य्च्या तैयारीत तर आम्ही तिथून परिसर न्याहाळण्यात दंग. आलेल्या प्रवाश्यांसोबत चर्चा करून मी एका दगडावर बसून समाधी घेतली तर इतर सुळक्यावर पसार झाले. क्यामेरा जगला तर मला घरी घेतील ना म्हणून. पुढच्यावेळी नक्की टोक गाठायचं.
थोडीशी न्याहारी करून परत उतरण चालू झाली. रात्री भयावह वाटणारे रस्ते आता सोप्पे वाटत होते. पण निसरडे तेवढेच होते. रमतगमत माउलीच्या देवळापाशी आलो. दर्शन घेतलं. पुजारीकाकांसोबत थोड्या गप्पा झाल्या आणि मग कळलं कि १० मिनटात एश.टी. येईल मग काय धावपळत थांब्यावर आलो तर गाडी आली अर्ध्या तासाने. कट्ट्यावरच्या गप्पा रंगलेल्या. त्या ऐकत आणि वडापाव खात दुपारी घरी परत.

Popularity: 1% [?]

त्या दिवशी परत त्या घारीला तिथेच बघितल. राग तर येताच होता पण काय करायचं. ओळखीच्या लोकांना सांगितलेलं पण स्वयंसेवी संस्था म्हणून काम करतो म्हणणारे आजारी आहोत अश्या सबबी सांगत होते. खरी परिस्थिती कळली के अंकुरत न्हवते तर आपल्यात कोश्यात गुरफटत होते.

खूप दिवसांपासून एक घार स्टेशनच्या जवळ असणाऱ्या बस थांब्यावरच्या पानपट्टीवर बघत होतो. त्या मुलांनी तिला पकडून दुकानाजवळच बांधून ठेवली होती. ज्या दिवशी तिथे दिसली तेंव्हाच जाऊन विचारपूस केली तर अस सांगण्यात आल कि झाडावरून पडलेली ती घार आम्ही सांभाळली आहे. मित्राचं पण अस म्हणण होत कि ते सांभाळत आहेत तर असू दे. पण मला संशय होता म्हणून मी ओळखीच्या एका निसर्ग संरक्षण करणारे म्हणून मिरवणारे एन.जी.ओ. वाल्यांना सांगितलं. त्यांनीपण पत्ता लिहून घेतला आणि मी निश्चिंत झालो. कारण जर मी तेंव्हा भांडलो असतो तर त्यांनी ती माझ्या ताब्यात तिला दिलाच नसत पण नंतर तिथे ती आणलीही नसती आणि काय झाल हे काळालाही नसत. आणि त्या पक्ष्याला काळजीने कस परत रानात सोडायचं हे माहीतही न्हवत.

त्यांनीच तिला पाडली असावी आणि शोबाजी करत आहेत. कारण नंतर बाकीच्या मित्रांनी पण त्यांना त्या पाखराबरोबर फोटो काढताना आणि पायाला रश्शी  बांधून हवेत उडवताना पाहिलं. मी आमच्या मित्राच्या मदतीची वाट बघत होतो पण पूर्ण २/३ दिवस ४/५ वेळा संपर्क करूनही नुसती आश्वासन आली तेंव्हा कळल हे फक्त बडबडगीत गाणारे आणि पैसाभरू मंडळ आहे ते.

मग अजून दोन नंबर घेऊन मदत मागितली तेंव्हा त्यातील एकावर बोलण झाल आणि अपेक्षा न्हवती पण पत्ता सांगितला आणि दुसर्या दिवसापासून लोकांच ते किळसवाण मनोरंजन थांबल.

पण माझा लक्ष आजही त्या बस थांब्याच्या बाजूच्या उंच झाडावर जात. घरट आजही तसंच आहे पण ती घार दिसत नाही. मागच्या महिन्यात पिल्लांना भरवताना बघितलेलं आजकाल कोणाच दिसत नाहीये. असाच विचार मनाला चाटून जातो पण मन नाही करत विश्वास ठेवायला….. पिल्लं उडाली असतील आणि ती घार दुसरीकडे घरट बांधायला गेली असेल…

Popularity: 1% [?]

True Designs look flawless, simple and catchy but creations process is defective, complex and fearful for creator.

Popularity: 3% [?]

किसीको चाहिए ये जहाँ
कोई मांगे आसमां
हम तो वहीँ बस गए
जहाँ दिख गया यार का आशियाँ

Here in this world we come as alone. One heart, one world. So many lives around, still unknown to everyone. and suddenly our bonding began sometimes in form of hate or love but when world collides this bonding starts. It’s not only restricted for people but everything thing live or lifeless.

When most of the people keep relation for power or money to get succeed, some are crazy one. They live because they breathe because of love, passion and hate. Later it’s become part of their life. This people when die legends born. But in their lifetime they changed world already and we had least idea.

Popularity: 2% [?]